Turystyka

Położona w południowo-wschodniej części województwa podlaskiego gmina Czeremcha to miejsce, w którym niezwykłe walory przyrodnicze harmonijnie łączą się z bogatą historią i wielokulturową tradycją regionu. Bliskość lasów, dolin rzecznych oraz cennych obszarów przyrodniczych sprawia, że jest to doskonały kierunek dla osób poszukujących ciszy, aktywnego wypoczynku i kontaktu z naturą.

Czeremcha od pokoleń stanowi miejsce spotkania różnych kultur, religii i tradycji. W krajobrazie gminy odnaleźć można zabytki sakralne, ślady wielowiekowego osadnictwa oraz lokalne dziedzictwo pielęgnowane przez mieszkańców. Gościnność, regionalna kuchnia i bogactwo folkloru tworzą wyjątkową atmosferę, która pozwala odkrywać autentyczne oblicze Podlasia.

Przez cały rok gmina oferuje liczne możliwości spędzania wolnego czasu – od pieszych i rowerowych wycieczek po malowniczych trasach, przez obserwację przyrody, aż po udział w wydarzeniach kulturalnych i lokalnych świętach. To miejsce, gdzie można zwolnić tempo, odpocząć od codziennego zgiełku i doświadczyć harmonii człowieka z naturą.

Podgląd artykułu do druku

Zapraszamy na wyjątkową wiejską targowicę, która tętni życiem w każdy piątek i sobotę! To miejsce, gdzie tradycja spotyka się z lokalną gościnnością, a różnorodność produktów zachwyci nawet najbardziej wymagających odwiedzających.

 Na targu znajdziesz:

• Świeże warzywa i owoce prosto z okolicznych gospodarstw – sezonowe, naturalne, pełne smaku.
• Piękne kwiaty doniczkowe – sadzonki oraz gotowe kompozycje, które ożywią każde wnętrze.
• Ubrania – odzież codzienna i na wyjątkowe okazje.
• Mięso surowe i wędliny z najlepszych masarni i wędzarni w regionie.
• I wiele więcej! 

 To idealne miejsce na spokojne zakupy w wiejskiej atmosferze, rozmowy z lokalnymi rolnikami, rzemieślnikami i mieszkańcami, a także odkrywanie smaków i zapachów, których nie znajdziesz w supermarkecie.

Podgląd artykułu do druku

Zapraszamy do przestrzeni stworzonej z myślą o mieszkańcach i turystach, która łączy nowoczesność, funkcjonalność i kontakt z naturą. Wyposażony w równą i bezpieczną nawierzchnię alejek, oświetlenie latarniami, monitoring oraz kosze na śmieci skwer zapewnia komfort i bezpieczeństwo każdemu odwiedzającemu.

 Wśród elementów małej architektury znajdziesz tu:

• plac zabaw dla dzieci z tyrolką, karuzelą i huśtawką
• wygodne ławki i ławostoły,
• nowoczesne wiaty i kopuły żyworosnące,
• specjalnie wyznaczone miejsce na ognisko, idealne na spotkania i wydarzenia plenerowe.

 Dla najmłodszych przygotowano również strefę zabaw z huśtawkami, trampoliną, drewnianymi słupkami i podestami – wszystko zaprojektowane z myślą o aktywności na świeżym powietrzu.

Skwer otaczają zielone trawniki, kwiatowe rabaty i kompozycje roślinne, które tworzą przyjazną, estetyczną przestrzeń sprzyjającą wypoczynkowi.

 Na zmotoryzowanych czekają ogólnodostępne miejsca parkingowe, a dla miłośników ekologicznego transportu – stojaki rowerowe.

 Skwer służy również jako dodatkowa przestrzeń dla zajęć szkolnych i przedszkolnych, wspierając edukację przez kontakt z przyrodą i aktywność fizyczną.\

Podgląd artykułu do druku

Parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Hajnówka, diecezji drohiczyńskiej, metropolii białostockiej.

Parafia została erygowana 23 września 1957 roku.

Została wydzielona z parafii Kleszczele.

Kościół został poświęcony 21 września 1958 roku. Staraniem ks. Władysława Siekierko, pierwszego proboszcza w Czeremsze, w 1957 roku rozpoczęto prace przy budowie nowej świątyni. Polegały one na przebudowaniu zrujnowanej przez działania wojenne kamienicy Natalii Goworowskiej na potrzeby kościoła i plebanii. Pracami kierował brat księdza proboszcza inż. arch. Lucjan Siekierko. Poświęcenia nowego kościoła parafialnego pw. Matki Bożej Królowej Polski w dniu 21 września 1958 roku dokonał ks. prał. Bronisław Kiełbasa, dziekan bielski. Uroczystej konsekracji dokonał 21 września 1971 r. (XVI Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego) bp Władysław Jędruszuk (1918-94), administrator apostolski diecezji pińskiej (1967-91). W latach 1986-89 zostały wstawione metalowe okna i witraże, pod kierunkiem ks. Mariana Wyszkowskiego (proboszcza w latach 1986-89). W 1994 r. staraniem ks. Henryka Bałdygi ogrodzono nowy cmentarz grzebalny.

Obok kościoła stoi dzwonnica metalowej konstrukcji, zbudowana w 1969 r. przez ks. Alfonsa Trochimiaka (1934-96), ówczesnego proboszcza (1965-70).

Prawosławna cerkiew Matki Bożej Miłującej jest świątynią parafialną w Czeremsze i należy do dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Parafia prawosławna w Czeremsze została utworzona w 1986 roku, wyodrębniając się z parafii św. Barbary w Kuzawie. Początkowo funkcję świątyni parafialnej pełniła cerkiew cmentarna Świętych Kosmy i Damiana w Czeremsze-Wsi. Budowę obecnej cerkwi rozpoczęto 11 października 1987 roku od poświęcenia kamienia węgielnego. Projekt świątyni opracował architekt Michał Bałasz. Do czasu zakończenia budowy nabożeństwa odprawiano w tymczasowej kaplicy, a pierwsza liturgia w nowo wznoszonym obiekcie odbyła się w 1991 roku. Uroczystej konsekracji cerkwi dokonał w czerwcu 1995 roku metropolita warszawski i całej Polski Bazyli.

Wnętrze świątyni zdobi czterorzędowy ikonostas wykonany przez Michała Wojtkowicza z Bielska Podlaskiego. Autorem fresków jest Jarosław Wiszenko z Mielnika, który współpracował z Andrejem Świrydenką z Symferopola. W 2002 roku biskup bielski Grzegorz poświęcił cerkiewną chrzcielnicę ozdobioną ikonami namalowanymi przez uczniów miejscowej szkoły podstawowej pod kierunkiem Sergiusza Smyka – autora wielu ikon znajdujących się w świątyni.

Cerkiew została poświęcona atoskiej ikonie Matki Bożej „Miłującej”, której święto obchodzone jest 24 czerwca. Szczególnym kultem otaczana jest również ikona Matki Bożej „Nieoczekiwana Radość”. Świątynia wyróżnia się oryginalną, współczesną architekturą z charakterystycznym dachem i smukłą wieżyczką, dzięki czemu stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych obiektów sakralnych Czeremchy.

Prawosławna cerkiew parafialna w Kuzawie. Należy do dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Cerkiew Położenia Ryzy Najświętszej Bogurodzicy w Kuzawie została wzniesiona w 1828 roku. Obok świątyni znajdował się cmentarz, który decyzją ówczesnych władz został zamknięty w 1868 roku. Wiadomo również, że w 1900 roku Kuzawa liczyła 228 mieszkańców.

Podczas wojen napoleońskich cerkiew została zniszczona. Jeszcze w XIX wieku w jej miejscu wzniesiono nową, drewnianą świątynię poświęconą św. Tekli. Niestety, również ona nie przetrwała – w czasie pożaru, który strawił Kuzawę w 1914 roku, drewniana cerkiew kryta strzechą uległa zniszczeniu.

Okres międzywojenny nie sprzyjał odbudowie cerkwi. Mimo to wierni pragnęli mieć własne miejsce modlitwy. Zastosowano więc pewien fortel: zamiast cerkwi postanowiono zbudować pomnik poświęcony Józefowi Piłsudskiemu. Władze wyraziły zgodę na budowę drewnianej kaplicy, tłumacząc jej powstanie potrzebą "wznoszenia modlitw za duszę Marszałka". I tak 11 maja 1936 roku wyświęcono cerkiew św. Barbary, która służyła wiernym aż do 1977 roku.

W 1964 roku do parafii w Kleszczelach, której filią była Kuzawa, został skierowany o. Mikołaj Kiełbaszewski – duchowny pełen zapału, a jak pokazała przyszłość – także odwagi. Drewniana cerkiew św. Barbary nie odpowiadała już potrzebom wspólnoty. O. Mikołaj uzyskał zgodę władz na "obudowanie drewnianych ścian cegłą", jednak w rzeczywistości przeprowadzono znacznie większą rozbudowę świątyni. Budynek powiększono zarówno na długość, jak i na szerokość. Metropolita Bazyli oraz o. Mikołaj musieli zmierzyć się z wieloma trudnościami – byli nie tylko blokowani przez administrację, ale też nachodzeni przez Służbę Bezpieczeństwa. Mimo przeszkód, dzięki determinacji i wsparciu wiernych, nową murowaną cerkiew udało się wyświęcić w 1980 roku. W kolejnym roku rozpoczęto budowę cerkwi św. Anny w pobliskiej Wólce Terechowskiej.

Rok 1984 przyniósł ważne wydarzenie – powstanie samodzielnej parafii. Oprócz Kuzawy, objęła ona także wieś Czeremcha, osadę Czeremcha, Wólkę Terechowską, Repczyce i Gajki. Pierwszym proboszczem został o. Mirosław Oreszuk. Już po dwóch latach, w obrębie nowej parafii wyodrębniono kolejną jednostkę – parafię przy cerkwi cmentarnej w Czeremsze. Od tego czasu parafia obejmuje Kuzawę, Repczyce i Wólkę Terechowską. Jej kolejnymi proboszczami byli ojcowie: Jerzy Krysiak, Stanisław Strach oraz Jerzy Kulik.

Święta:

• Położenie Szaty Matki Bożej – 15 lipca (2 lipca według starego stylu);
• Uroczystość św. Tekli – 7 października (24 września według starego stylu);
• Uroczystość patronalna św. Barbary – 17 grudnia (4 grudnia według starego stylu).

Prawosławna cerkiew cmentarna św. Apostoła Jana Teologa w Połowcach należy do parafii Opieki Matki Bożej w Zubaczach. Jest częścią dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Świątynia znajduje się na miejscowym cmentarzu prawosławnym, założonym po II wojnie światowej w związku ze zmianą przebiegu granicy polsko-radzieckiej. Dotychczasowy cmentarz pozostał po stronie Białoruskiej SRR, co wymusiło utworzenie nowej nekropolii. Cerkiew mieści się w dawnym budynku mieszkalnym, który w 1966 roku został zaadaptowany na potrzeby kultu prawosławnego.

Doroczne święto patronalne ku czci św. Apostoła Jana Teologa obchodzone jest 21 maja (8 maja według kalendarza juliańskiego).

Prawosławna cerkiew cmentarna św. Anny w Wólce Terechowskiej należy do parafii św. Barbary w Kuzawie. Jest częścią dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Świątynia usytuowana jest na miejscowym cmentarzu prawosławnym. Została wzniesiona w latach 1981–1984 i uroczyście konsekrowana 6 sierpnia 1984 roku. Doroczne święto patronalne obchodzone jest 7 sierpnia (25 lipca według kalendarza juliańskiego).

Cerkiew wyróżnia się nie tylko architekturą, ale również lokalnymi przekazami i ciekawostkami. Na wieży świątyni znajdował się niegdyś zegar, który niezmiennie wskazywał godzinę dziewiątą. Obecnie jego tarcza jest zasłonięta deskami. Z kolei krzyż wieńczący kopułę nosi ślady uszkodzeń. Według miejscowej tradycji zostały one spowodowane przez niemieckiego żołnierza w czasie II wojny światowej.