Turystyka

Prawosławna cerkiew parafialna w Kuzawie. Należy do dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Cerkiew Położenia Ryzy Najświętszej Bogurodzicy w Kuzawie została wzniesiona w 1828 roku. Obok świątyni znajdował się cmentarz, który decyzją ówczesnych władz został zamknięty w 1868 roku. Wiadomo również, że w 1900 roku Kuzawa liczyła 228 mieszkańców.

Podczas wojen napoleońskich cerkiew została zniszczona. Jeszcze w XIX wieku w jej miejscu wzniesiono nową, drewnianą świątynię poświęconą św. Tekli. Niestety, również ona nie przetrwała – w czasie pożaru, który strawił Kuzawę w 1914 roku, drewniana cerkiew kryta strzechą uległa zniszczeniu.

Okres międzywojenny nie sprzyjał odbudowie cerkwi. Mimo to wierni pragnęli mieć własne miejsce modlitwy. Zastosowano więc pewien fortel: zamiast cerkwi postanowiono zbudować pomnik poświęcony Józefowi Piłsudskiemu. Władze wyraziły zgodę na budowę drewnianej kaplicy, tłumacząc jej powstanie potrzebą "wznoszenia modlitw za duszę Marszałka". I tak 11 maja 1936 roku wyświęcono cerkiew św. Barbary, która służyła wiernym aż do 1977 roku.

W 1964 roku do parafii w Kleszczelach, której filią była Kuzawa, został skierowany o. Mikołaj Kiełbaszewski – duchowny pełen zapału, a jak pokazała przyszłość – także odwagi. Drewniana cerkiew św. Barbary nie odpowiadała już potrzebom wspólnoty. O. Mikołaj uzyskał zgodę władz na "obudowanie drewnianych ścian cegłą", jednak w rzeczywistości przeprowadzono znacznie większą rozbudowę świątyni. Budynek powiększono zarówno na długość, jak i na szerokość. Metropolita Bazyli oraz o. Mikołaj musieli zmierzyć się z wieloma trudnościami – byli nie tylko blokowani przez administrację, ale też nachodzeni przez Służbę Bezpieczeństwa. Mimo przeszkód, dzięki determinacji i wsparciu wiernych, nową murowaną cerkiew udało się wyświęcić w 1980 roku. W kolejnym roku rozpoczęto budowę cerkwi św. Anny w pobliskiej Wólce Terechowskiej.

Rok 1984 przyniósł ważne wydarzenie – powstanie samodzielnej parafii. Oprócz Kuzawy, objęła ona także wieś Czeremcha, osadę Czeremcha, Wólkę Terechowską, Repczyce i Gajki. Pierwszym proboszczem został o. Mirosław Oreszuk. Już po dwóch latach, w obrębie nowej parafii wyodrębniono kolejną jednostkę – parafię przy cerkwi cmentarnej w Czeremsze. Od tego czasu parafia obejmuje Kuzawę, Repczyce i Wólkę Terechowską. Jej kolejnymi proboszczami byli ojcowie: Jerzy Krysiak, Stanisław Strach oraz Jerzy Kulik.

Święta:

• Położenie Szaty Matki Bożej – 15 lipca (2 lipca według starego stylu);
• Uroczystość św. Tekli – 7 października (24 września według starego stylu);
• Uroczystość patronalna św. Barbary – 17 grudnia (4 grudnia według starego stylu).

Prawosławna cerkiew cmentarna św. Apostoła Jana Teologa w Połowcach należy do parafii Opieki Matki Bożej w Zubaczach. Jest częścią dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Świątynia znajduje się na miejscowym cmentarzu prawosławnym, założonym po II wojnie światowej w związku ze zmianą przebiegu granicy polsko-radzieckiej. Dotychczasowy cmentarz pozostał po stronie Białoruskiej SRR, co wymusiło utworzenie nowej nekropolii. Cerkiew mieści się w dawnym budynku mieszkalnym, który w 1966 roku został zaadaptowany na potrzeby kultu prawosławnego.

Doroczne święto patronalne ku czci św. Apostoła Jana Teologa obchodzone jest 21 maja (8 maja według kalendarza juliańskiego).

Prawosławna cerkiew cmentarna św. Anny w Wólce Terechowskiej należy do parafii św. Barbary w Kuzawie. Jest częścią dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Świątynia usytuowana jest na miejscowym cmentarzu prawosławnym. Została wzniesiona w latach 1981–1984 i uroczyście konsekrowana 6 sierpnia 1984 roku. Doroczne święto patronalne obchodzone jest 7 sierpnia (25 lipca według kalendarza juliańskiego).

Cerkiew wyróżnia się nie tylko architekturą, ale również lokalnymi przekazami i ciekawostkami. Na wieży świątyni znajdował się niegdyś zegar, który niezmiennie wskazywał godzinę dziewiątą. Obecnie jego tarcza jest zasłonięta deskami. Z kolei krzyż wieńczący kopułę nosi ślady uszkodzeń. Według miejscowej tradycji zostały one spowodowane przez niemieckiego żołnierza w czasie II wojny światowej.